Autobiografie algemeen

Algemeen     
Al eeuwen schrijven mensen hun ervaringen, zielenroerselen en levensvragen op in bijvoorbeeld dagboeken of persoonlijke aantekeningen (egodocumenten). Veel van deze beschrijvingen zijn ongezien verdwenen, andere werden bekend voor het grote publiek, denk bv aan Anne Frank, Salvador Dali of de destijds shockerende dagboeken van Anaïs Nin. Er zijn veel redenen waarom mensen dagboeken schrijven, soms om hun leven tot in detail vast te leggen, soms om zich vrij te kunnen uiten. Een aspect dat in bijna elk dagboek terugkomt is het bewust of onbewust verrichten van zelfonderzoek.

Sommige dagboekschrijvers zijn niet alleen gericht op zelfonderzoek, maar ook op zelfverbetering. Marcus Aurelius, Romeins keizer uit de tweede eeuw, spreekt zich zelf stevig toe in zijn Persoonlijke notities en Overpeinzingen:
“Heb je een redelijk verstand? Jawel. Waarom gebruik je het dan niet? Want als het zijn werk doet, wat wil je dan nog meer?”

Of Michel de Montaigne (1533-1592) in zijn Essays die aan zichzelf een opdracht en aan het publiek een knipoog meegeeft:
“Dit, lezer is een eerlijk boek. Ik wil dat men mij in mijn gewone doen ziet, eenvoudig en natuurlijk, zonder gezochtheid en gekunsteldheid, want ik beschrijf mezelf. Men vindt hierin, voor zover mijn respect voor het publiek dat toelaat, mijn gebreken en mijn natuurlijke manier van zijn, naar het leven getekend. [….] Ik zelf ben de enige stof van dit boek. Er is derhalve geen enkele reden waarom u aan zulk een ijdele en onbeduidende materie uw tijd zou voldoen.”

Met een dagboek beschrijf je je eigen geschiedenis, maar ook de context van de cultuur en tijd waarin je leeft. Het dagboek laat het bestaan zien vanuit een innerlijke, altijd unieke beleving.
Het schrijven over jezelf of over thema’s die je bezighouden of interesseren, heeft door het internet nieuwe dimensies gekregen. Het zorgt ervoor dat er dagelijks nieuwe groepen worden gecreëerd en dat er nieuwe vormen van gemeenschapszin ontstaan.

Wat doet schrijven?                                                                       
1. Het geeft betekenis.
2. Het helpt jezelf leren kennen.
3. Schrijven is een vorm van aandacht geven.
4. Schrijven helpt je concentratie te verbeteren
5. Schrijven is probleemoplossend.

Tenslotte
Schrijven kan dus op veel manieren een rijke bijdrage leveren. Het verdiept, verbreedt, verkent en helpt je om taal te geven aan je leven.
Of zoals de Zwitserse schrijver Max Frisch (1911-1991) het stelde: “Schrijven betekent: jezelf lezen”.